तिमीलाई भनिएको छ
झुक्न सिक,
चुप लाग्न सिक
सहन गर्न सिक ।
तर म भन्छु
यदि अन्याय अगाडि झुक्नैपर्छ भने
त्यो शिक्षा होइन, दासता हो ।
यदि सत्य लुकाउनैपर्छ भने
त्यो शिष्टता होइन, कायरता हो ।
तिमी जन्मिएका हौ
आफ्नो नाम आफैँ लेख्न
आफ्नो बाटो आफैँ बनाउन
आफ्नो भाग्य आफैँ कोर्न ।
त्यसैले
जब समयले तिमीलाई
हारको कथा सुनाउँछ
तिमी विजयको सपना देखिरहनू ।
जब भीडले तिमीलाई
एक्लो बनाउँछ
तिमी आफ्नो विश्वाससँग उभिइरहनू ।
किनकि
पर्वतहरू एकै दिनमा बन्दैनन्
नदीहरू एकै रातमा सागर पुग्दैनन्
र महान् मानिसहरू
सुविधाको काखमा जन्मिँदैनन् ।
उनीहरू जन्मिन्छन्
सङ्घर्षको आगोमा
अभावको अँध्यारोमा
र आशाको उज्यालोमा ।
याद गर
तिम्रो निधारमा पसिनाको थोपा झर्दा
भविष्यले तिम्रो नाम लेखिरहेको हुन्छ ।
तिम्रा आँखाबाट आँसु खस्दा
अनुभवले तिम्रो चरित्र गढिरहेको हुन्छ ।
त्यसैले
पीडासँग नडराऊ
असफलतासँग नभाग
समयसँग नहार ।
किनकि
हरेक रातपछिको बिहान
उज्यालो लिएर आउँछ
हरेक पतझडपछिको वसन्त
हरियाली लिएर आउँछ ।
र हरेक सङ्घर्षपछिको सफलता
इतिहास लिएर आउँछ ।
एक दिन
तिमी पछाडि फर्केर हेर्नेछौ
र मुस्कुराउँदै भन्नेछौ
"धन्य रहेछन् ती दुःखहरू
जसले मलाई बलियो बनाए ।
धन्य रहेछन् ती असफलताहरू
जसले मलाई सफलताको अर्थ सिकाए ।"
त्यस दिन
तिम्रो जित केवल तिम्रो हुनेछैन
त्यो जित हुनेछ
सपना देख्ने हरेक आँखाको
सङ्घर्ष गर्ने हरेक हातको
र हार नमान्ने हरेक हृदयको ।
त्यसैले उठ, हिँड, र लड ।
किनकि समयले पर्खिरहेको छ
तिम्रो सफलताको घोषणा गर्न ।